Większość zaburzeń osobowości osadza się na wczesnodziecięcych doświadczeniach dziecka wynikających z BRAKU MIŁOŚCI. Tam gdzie nie ma miłości i bezpiecznej więzi z rodzicem, pojawia się pustka, która zaczyna być wypełniania mechanizmami obronnymi, które zastępują tą jedyną prawdziwą ochronę, którą jest MIŁOŚĆ MATKI (lub głównego opiekuna).
Na poziomie ciała i duszy tworzą się „pęknięcia”, bariera ochronna w postaci naturalnej miłości matki mnie istnieje; wchodzi lęk, niepewność, poczucie zagrożenia, zaczyna się wyścig o przetrwanie i przeżycie… powstaje pustka, której nie da się niczym wypełnić, bo braku Miłości nie zastąpi nic.
Dziecko jednak żeby przetrwać zaczyna nieświadomie budować mechanizmy, które pozwalają mu czuć się ważnym i kochanym i chronią go przed dalszymi zranieniami, i tak dochodzi do zbaurzeń, które w dorosłym życiu stają się barierą w realizowaniu potrzeb związanych z relacjami, jak również innymi sferami życia. To co chroniło w dzieciństwie, zaczyna być zabójcze.
Wywiad na temat zaburzeń narcystycznych omawia m.in. w jakim środowisku się rozwijają u dziecka mechanizmy o których pisałam i powstają zaburzenia osobowości.
Jest omówione również to, co jest trzonem osobowości w zaburzeniach narcystycznych – WSTYD.
W rzeczywistości duchowej dziecko odrzucone, doświadczające traumy dziecięcej jest skazane na działanie ciemności i nie jest w stanie w żaden sposób samo się ochronić. Siły ciemności przejmują kontrolę i zaczynają wykrowsytwać tą osobę dla swoich celów…
Wyjściem oczywiście jest tylko Jezus Chrystus o ile rodzice się nie nawrócą i nie narodzą na nowo.
